Je ligt op de massagetafel. Nog een beetje ongemakkelijk zo’n eerste keer.
Maar langzaam mag het zachter worden. Mag je gaan laten zakken, wat je hebt opgebouwd, om jezelf te beschermen.
Strijking voor strijking zakt er een laagje.
Tot je weer kunt voelen wat er werkelijk in jou leeft.
Wat klopt.
Wat waar is.
Wat echt van jou is.
Thuiskomen in jezelf, geeft helderheid.
En daarmee vrijheid.
De ruimte in durven te gaan nemen, om te zijn wie je bent — zonder filter, zonder jezelf aan te passen.
Zodat jouw licht er helemaal mag zijn.
Zacht. Echt.
Precies zoals jij bent.
Liefs, Rosemarijn
Geef een reactie